Wieś położona jest w pobliżu Parku Krajobrazowego Gór Słonnych,  u podnóży Czarnego Działu. Wzmiankowana po raz pierwszy w 1441 roku pod nazwą Iankowcze,  istniała jako wieś szlachecka w sobieńskich dobrach Kmitów. Nazwa wsi pochodzi od imienia Janko i na przestrzeni XV i XVI wieku występuje pod różnymi określeniami. Nazwa Jankowce pojawia się w roku 1627.

Przed 1580 rokiem Kmitowie przekazali swój majątek ziemski w Jankowcach na uposażenie kościoła w Lesku, które to mienie jeszcze pod koniec XIX wieku było własnością probostwa obrządku łacińskiego w Lesku.

Najazdy tatarskie w latach 1624 i 1672 oraz potop szwedzki przyniosły osadzie wiele zniszczeń. Dewastacja była tak duża, że wieś prawie przestała istnieć. Odradzającą się powoli osadę zubożyły również działania w trakcie kampanii zimowej podczas I wojny światowej od jesieni 1914 do maja 1915 roku. Okupacja rosyjska w tym czasie dała się mocno we znaki miejscowej ludności.

Okres II wojny światowej był bardzo trudnym czasem dla Jankowiec. 29 września 1939 roku, po krótkotrwałej okupacji niemieckiej, tereny te zajęły wojska radzieckie i pozostały tam do końca czerwca 1941 roku. Sowieci bardzo poróżnili między sobą Polaków i Rusinów. Polaków wykorzystywano do prac przymusowych przy budowie linii umocnień nadsańskich, czyli „Linii Mołotowa”. Niektórych Polaków aresztowano i wywieziono na Syberię.
Od 1941 roku rozpoczęła się okupacja niemiecka, która niczym nie różniła się od okupacji radzieckiej, za jednym wyjątkiem. Zamiast na Syberię, wywożono teraz Polaków na roboty przymusowe do Niemiec.

W dniu 14 września 1944 roku Jankowce zostały wyzwolone przez oddziały 237 dywizji piechoty gen. mjra D.Driomina, wchodzące w skład 30 korpusu piechoty I armii gwardii IV Frontu Ukraińskiego. Następnie front przesunął się dalej na tereny bieszczadzkie, a wraz z nim odeszły wojska radzieckie. Wkrótce po odejściu wojsk radzieckich, w okolicach Jankowiec nasilił się terror bojówek UPA i wieś stała się celem ich ataków. Stan ten ustał po likwidacji zbrojnego podziemia UPA w wyniku Akcji „Wisła” latem 1947 roku. Część ludności narodowości ukraińskiej wywieziono wiosną 1946 roku na Ukrainę, a pozostałe we wsi rodziny mieszane w maju 1947 roku na Ziemie Odzyskane.

Obecna społeczność Jankowiec to przybyli z różnych stron południowej Polski osadnicy, głównie z Rzeszowszczyzny.

Warte do zobaczenia są przede wszystkim:
1)    Płaskorzeźba Matki Bożej z Dzieciątkiem, zwana Matką Bożą Ocalenia, która została umieszczona w 1991 roku w głównym ołtarzu kościoła parafialnego p.w. św. Jadwigi. Płaskorzeźba liczy sobie prawie 200 lat i została przywieziona ze wschodu przez wysiedlonych stamtąd Polaków.

2)    Kapliczka z XIX wieku przy drodze z Jankowiec do Leska.

We wsi znajdują się gospodarstwa agroturystyczne oraz Pracownia Ceramiki „Carpe Diem”.

 Źródło: Jacek Łeszega